Terzijdes

Jaren heb ik persoonlijke en zakelijke blogs bijgehouden. Soms actiever dan anders. En dan ruim je de boel op een gegeven moment maar weer eens op.

Maar toch blijft het kriebelen – dat je soms een ei kwijt moet. Een terzijde. Iets wat je tegenkomt, een gedachte, iets dat je gaaf vindt, dat je wilt delen.

Natuurlijk zijn daar genoeg sociale media voor. Maar ik vind het jammer dat je daar beperkte invloed hebt op de mogelijkheden. Ik houd er van om gewoon een eigen rustige plek te hebben. En dat wordt nu hier.

We zullen zien hoe het zich zal ontwikkelen. Hoe actief het zal zijn. Maar het is duurzaam (want ik hoef zelf niets te onderhouden en updaten).  En dat is fijn. Dat scheelt al weer een groot afbreukrisico.

Here we go. Again.